27 września 1939 roku, w oblężonej przez Niemców Warszawie, generał Michał Tokarzewski-Karaszewicz wraz z grupą oficerów Wojska Polskiego powołał do życia Służbę Zwycięstwu Polski – konspiracyjną organizację wojskową, której celem było kontynuowanie walki z dwoma okupantami.
Niedługo później, 4 grudnia 1939 roku, premier rządu RP na uchodźstwie, generał Władysław Sikorski, utworzył Związek Walki Zbrojnej. Kolejnym etapem było 14 lutego 1942 roku, gdy gen. Sikorski przekształcił ZWZ w Armię Krajową.
Armia Krajowa miała przede wszystkim prowadzić walkę z Niemcami, a także przygotowywać kadry i formować oddziały zbrojne, które w odpowiednim momencie miały stanąć do powstania przeciw okupantowi.
Cała ta sieć konspiracyjnych struktur, podporządkowanych rządowi RP na uchodźstwie, została po wojnie nazwana Polskim Państwem Podziemnym – jedynym takim fenomenem w okupowanej Europie.
